Yargıtay 8. Hukuk Dairesi
2018/9819 E., 2019/5703 K. · 11 Haziran 2019
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 8. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2018/9819 |
| Karar no | 2019/5703 |
| Karar tarihi | 11 Haziran 2019 |
Konu
Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 366, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 97/A ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Haciz 03.10.2009 tarihinde ihraç edilecek menkullerin yükleme alanında yapılmış ve yüklenen malın ayrıntılı bilgisini içeren kolisaj evrakı üçüncü kişi tarafından düzenlenmiştir. Haczin tarafsız alanda yapılmış olması ve kolisaj evrakının üçüncü kişi adına olması nedenleriyle, İİK'nin 97/a maddesinde düzenlenen mülkiyet karinesinin üçüncü kişi lehine olduğu kabul edilmelidir. İspat yükü altında olan ve karinenin aksini her türlü delille kanıtlama olanağına sahip olan alacaklı, borçlunun ödeme güçlüğü içinde bulunması nedeniyle üçüncü kişi aracılığıyla mal kaçırmak amaçlı muvazaalı işlemler gerekleştirdiğini, haciz sırasında bulunan kolisaj evrakı ve sevk irsaliyesinde borçlunun şirket yetkilisinin isminin bulunmasını da muvazaaya ilişkin delil olarak sunmuş ve dava dışı ihracat yapılan firma ile borçlu şirketin bağlantısının bulunduğunu iddia etmiştir. Alacaklının sunmuş olduğu deliller üçüncü kişi lehine olan mülkiyet karinesinin aksini ispatlamaya elverişli güçlü deliller değildir. Şöyle ki; 18.03.2009 tarihinde borçlu ve üçüncü kişi arasında noterde düzenlenmiş aracı ihracatçı sözleşmesi bulunmaktadır. Bu sözleşme uyarınca borçlu ihracatlarda aracılık edecek, ihraç edilecek menkullerin yüklenmesi sırasında bir temsilci hazır bulundurabilecektir. Haciz sırasında borçlu yetkilisi Arzu Dermenci'nin anılan sözleşme gereği haciz mahallinde olduğu ve evraklar üzerinde adının bulunduğu kabul edilmelidir. Borçlu ve üçüncü kişi ortakları arasında organik bağ bulunmamaktadır. Üçüncü kişi şirket takibe dayanak borcun doğumundan yaklaşık iki yıl önce 01.06.2006 tarihinde kurulmuştur. Bu bilgiler ışığında alacaklının muvazaa iddiasını ispatlayamadığı anlaşıldığından davanın kabulü gerekirken reddi doğru olmamıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 366
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 97/A
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.