Yargıtay 11. Ceza Dairesi
2016/4417 E., 2019/4512 K. · 8 Mayıs 2019
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2016/4417 |
| Karar no | 2019/4512 |
| Karar tarihi | 8 Mayıs 2019 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 51, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 253 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 23 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Defter ve belgeleri gizleme suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin, vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef sanığa ait olduğu, 213 sayılı VUK’nin 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere beş yıl saklama ve tekrar istendiğinde ibraz edilme zorunluluğu bulunduğu; somut olayda, sanık hakkında düzenlenen vergi suçu raporu içeriğinde “varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit defter ve diğer belgelere” ilişkin kayda yer verilmemesi karşısında, istenilen defter ve diğer belgelerin varlığına dair tespitlerin bulunup bulunmadığının vergi dairesinden sorulması ve vergi suçu raporunun bir kısmının dosya içerisinde olmadığı anlaşıldığından, denetime olanak verecek biçimde tamamının dosya içerisine alınması gerektiğinin gözetilmemesi …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 51
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 253
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 23
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 359
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 232
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.