Yargıtay 11. Ceza Dairesi
2019/2914 E., 2019/4662 K. · 14 Mayıs 2019
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2019/2914 |
| Karar no | 2019/4662 |
| Karar tarihi | 14 Mayıs 2019 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 359, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 276 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Sahte fatura kullanma suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içinde farklı zamanlarda birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturacağı gözetilmeden; sanığın, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma fiillerinin, zincirleme şekilde işlenmiş tek suç oluşturduğunun kabul edilmesi; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun ... sayılı Kanun'un ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı suçun düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ... sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü, buna göre 2007 ve 2008 takvim yıllarınnda sahte fatura kullanma suçlarının cezasının alt sınırının 3 yıl hapis olduğu halde, temel cezanın 18 ay hapis cezası olarak eksik belirlenmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 359
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 276
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 51
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 322
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.