Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2017/1394 E., 2019/494 K. · 30 Nisan 2019
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2017/1394 |
| Karar no | 2019/494 |
| Karar tarihi | 30 Nisan 2019 |
Konu
Bu kararda Anayasa m. 129, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu m. 13 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 341 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bilindiği gibi, görev kusuru daha çok kamu görevlisinin görevinden ayrılamayan kişisel kusuru olarak kendini gösterir. Bu kişisel kusur, görev içinde ve dolayısıyla idarenin ajanına yüklediği ödev, yetki ve araçlarla işlenmektedir. Kişisel kusurda ise; kamu görevlisinin eyleminde açıkça ve kolayca görevinden ayrılabilen tasarruf ve hatalar görülür. Bir başka deyişle, kişisel kusurda idare nam ve hesabına hareket eden bir kamu görevlisinin idareye atıf ve izafe olunacak yerde, doğrudan doğruya kendi şahsına isnat olunan ve kişisel sorumluluğunu intaç eden hukuka aykırı eylem ve işlemleri belirgindir ve burada kamu görevlisi zarar doğurucu eylemini kamusal görevin yerine getirilmesi saiki ile ancak salt kişisel kusuru ile işlemiştir. Gerek öğretide gerekse yargısal kararlarda personelin kişisel eylem ve davranışları idari eylem ve işlem sayılmamış, kişisel kusura dayanan davaların inceleme yerinin adli yargı olduğu, hasmının da kişinin kendisi olduğu kabul edilmiştir (Tekinay/Akman/Burcuoğlu/Altop, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 7. Bası, İstanbul 1993, s. 505; tanım yönünden Cüneyt Ozansoy, Tarihsel ve Kuramsal Açıdan İdarenin Kusurdan Doğan Sorumluluğu, Doktora Tezi, 1989, s. 330).
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- Anayasa m. 129
- 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu m. 13
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 341
- Anayasa m. 40
- Anayasa m. 125
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 24
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 58
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 2
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 110
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 179
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 119
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 6
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.