Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2015/3043 E., 2019/556 K. · 14 Mayıs 2019
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2015/3043 |
| Karar no | 2019/556 |
| Karar tarihi | 14 Mayıs 2019 |
Konu
Bu kararda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 79, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 101 ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 88 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Somut uyuşmazlıkta kurum 5521 sayılı Kanundan kaynaklanan prim alacağının tahsili için, anılan kanunun 88. maddesi uyarınca 6183 sayılı kanun hükümleri uyarınca prim borçlusu şirket yetkilisinin davacı bankadaki hesaplarına haciz uygulanması için bildirimde bulunmuş, davacı banka süresinde anılan yasa hükümleri uyarınca itiraz etmemiş, davalı kurumda tahsili yoluna gitmiştir. Davacının borcu olmadığı tespiti davasını iş mahkemesinde açması ve iş mahkemesinin esastan karar vermesi 5510 sayılı Kanunun 101, 88/16 ve 88/19 maddelerine uygundur. Zira 88. maddenin 16. fıkrasında “kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanunun 51'inci, 102'nci ve 106'ncı maddeleri hariç, diğer maddeleri uygulanacağı” belirtilirken, açıkça 79. madde hariç bırakılmamıştır. Aynı maddenin 19. fıkrası ise açıklandığı gibi “Kurumun prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanunun uygulamasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun alacaklı biriminin bulunduğu yer iş mahkemesini yetkili kılmıştır. Bu açık düzenleme karşısında, 6183 sayılı Kanun’un 79/4. maddesinde düzenlenen “haciz bildirisi tebliğ edilen üçüncü şahsın herhangi bir nedenle yedi günlük itiraz süresini geçirmesi halinde haciz bildirisinin tebliğinden itibaren bir yıl içinde genel mahkemelerde menfi tespit davası açabileceğine” ilişkin kuralın uygulanması olanaklı değildir. Zira 5510 sayılı Kanunu özel kanundur ve görevi açıkça düzenlemiştir. Yerel mahkemenin direnme kararı anılan düzenlemelere göre yerindedir. Açıklanan nedenlerle Sayın çoğunluğun görüşüne katılınmamıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 79
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 101
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 88
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 331
- 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu m. 5
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu Geçici Madde 4
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 51
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 102
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 106
- Anayasa m. 37
- Anayasa m. 136
- Anayasa m. 142
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.