Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2019/323 E., 2019/855 K. · 4 Temmuz 2019
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2019/323 |
| Karar no | 2019/855 |
| Karar tarihi | 4 Temmuz 2019 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 2, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3 ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 20 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bilindiği üzere tebligat, bilgilendirme yanında, belgelendirme özelliği de bulunan önemli bir usul işlemidir. Tebligat ile ilgili yasal düzenlemeler tamamen şekli olduğundan, gerek tebliğ işlemi, gerekse tebliğ tarihi ancak kanun ve yönetmelikte emredilen şekillerle tevsik ve dolayısıyla ispat olunabilir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin bu konuda etkili önlemler almış olmasının amacı, tebligatın bir an evvel muhatabına ulaşmasını ve onun tarafından kabul edilmesini sağlamaktır. Bu nedenle, kanun ve yönetmelik hükümleri en küçük ayrıntısına kadar uygulanmalıdır. Tebligatın doğru kişiye ve kanunda gösterilen yönteme uygun olarak yapılması zorunludur. Aksi takdirde kanun ve yönetmeliğin gösterdiği şekilde yapılmamış ve belgelendirilmemiş olan tebligat geçerli sayılmaz. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nda tebliğ belgesindeki işlemin aksinin iddia edilmesi hâlinde, bunun araştırma şekli ve yöntemi belirlenmemiştir. O hâlde hâkim her somut olayın özelliğine göre gerçekleşen maddi olguları da dikkate alarak imzanın sahteliğine yönelik iddiayı araştırmalıdır. Muhatabın tebliğ belgesindeki imzasını inkâr etmesi mümkün olup bu durumda imzanın kendisine ait olmadığını ispat etmesi gerekir. Tebliğ belgesindeki imzanın inkârı hâlinde, bu iddianın doğruluğunun araştırılması gerekir. Bu araştırma sırasında bilirkişiye de başvurulması zorunludur (Yılmaz E./Çağlar T.: Tebligat Hukuku, Ankara, 2013, s. 437.).
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 2
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 20
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 41
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 52
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 54
- 556 sayılı KHK m. 66
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 429
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.