Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2012/1-405 E., 2012/1802 K. · 9 Ekim 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2012/1-405 |
| Karar no | 2012/1802 |
| Karar tarihi | 9 Ekim 2012 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 170, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 305 ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 317 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık hakkında, mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilecek biçimde bıçakla yaralamak ve aracında iken kendisine doğru silahla ateş etmek eylemlerinden ötürü kasten öldürme suçuna teşebbüsten 5237 sayılı TCY'nın 81 ve 35. maddeleri uyarınca kamu davası açılmış ise de, mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın eylemlerinin kasten yaralama ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturacağı kabul edilerek, anılan suçlardan mahkumiyet hükmü kurulmuştur. İddianamede, korku kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçuna yönelik olarak sanığın eylemi ayrıntılı biçimde açıklanmıştır. Dolayısıyla suça ilişkin fiil ve fail iddianame ile belirlenmiştir. Yargılama konusu bu eylemler olup, mahkeme hukuki nitelendirme ile bağlı değildir. Buna göre, sanık hakkında her iki suçtan da açılmış bir kamu davasının bulunduğunu kabul eden yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 170
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 305
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 317
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 170
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 225
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.