Yargıtay 11. Ceza Dairesi
2017/10893 E., 2019/4474 K. · 7 Mayıs 2019
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2017/10893 |
| Karar no | 2019/4474 |
| Karar tarihi | 7 Mayıs 2019 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 276, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 43 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53 anılmaktadır.
Karardan
2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak eylemi bakımından, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ... sayılı Kanun’un 276. maddesiyle değişik 213 sayılı... maddesinde öngörülen hapis cezanın alt sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden, “takdiren ve teşdiden” denilerek 1 yıl 6 ay olarak eksik belirlenmesi; 2007 ve 2008 takvim yıllarından birden fazla sahte fatura kullanıldığından, sahte fatura kullanma suçunun zincirleme olarak işlendiği ve ... sayılı TCK'nin 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; ... sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, temel cezaları teşdit gerekçesi ve cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.