İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi

2011/4890 E., 2012/1257 K. · 28 Şubat 2012

Künye

MahkemeYargıtay 8. Hukuk Dairesi
Esas no2011/4890
Karar no2012/1257
Karar tarihi28 Şubat 2012

Konu

Bu kararda 3402 sayılı Kadastro Kanunu m. 14, 3402 sayılı Kadastro Kanunu m. 17 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 240 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığı üzere, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli değildir. Şöyle ki, dava konusu taşınmaz, 1976 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu gerekçesiyle tespit dışı bırakılan bir yerdir. Mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişilerin beyanlarından anlaşıldığı üzere nizalı yerin, genelde "taşlık" niteliğiyle gösterildiği anlaşılmaktadır. Böyle bir yerin emek ve masraf sarfı suretiyle imar-ihya işlemlerinin tamamlanarak tarıma elverişli bir hale getirilmesine müteakip, kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi suretiyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri hükümlerine göre kazanılması mümkündür. Mahallinde yapılan keşifte hazır bulunan jeoloji mühendisi ve ziraat mühendisi bilirkişileri birlikte hazırladıkları raporlarında, dava konusu taşınmazın 6. sınıf arazi olduğunu, toprak örtüsünün 35-40 cm kalınlığında ve % 6-7 eğimli olduğunu, % 10-15 arasında taşlılık problemi bulunduğunu açıkladıktan sonra bu yeri tarım arazisi olarak nitelendirmişlerdir. Bu şekilde jeoloji ve ziraat mühendisilerinin raporları kendi içinde çelişkilidir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.