Yargıtay 14. Hukuk Dairesi
2013/3879 E., 2013/7161 K. · 10 Mayıs 2013
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 14. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2013/3879 |
| Karar no | 2013/7161 |
| Karar tarihi | 10 Mayıs 2013 |
Konu
Bu kararda 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 22, 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 213 ve 1512 sayılı Kanun m. 89 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Kaynağını Borçlar Kanununun 22. maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri, Borçlar Kanununun 213. maddesi ile Türk Medeni Kanununun 706. ve Noterlik Kanununun 89. maddesi hükümleri uyarınca noter önünde re’sen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliliği resmi şekil şartına bağlı kılınan, tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türüdür. Vaat alacaklısı, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet devir borcu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde Türk Medeni Kanununun 716. maddesi uyarınca açacağı tapu iptali ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 243. maddesi hükmüne göre “Bir taşınmazın koşula bağlı satışında, koşul gerçekleşmedikçe tapu siciline tescil yapılamaz.” Görülüyor ki, geciktirici şartta kural olarak taraflar işlemin durumunu değil hükümlerinin işlemeye başlamasını ileride gerçekleşmesi muhtemel fakat şüpheli bir olayın oluruna bağlamaktadır. Eğer o olay gerçekleşirse o andan itibaren işlem de hükümlerini meydana getirecek, olay gerçekleşmezse veya gerçekleşinceye kadar işlem bir sonuç doğurmayacaktır. Hukukumuzda buna geciktirici şart denilmektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 22
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 213
- 1512 sayılı Kanun m. 89
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 716
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 243
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.