İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 23. Hukuk Dairesi

2011/4952 E., 2012/680 K. · 2 Şubat 2012

Künye

MahkemeYargıtay 23. Hukuk Dairesi
Esas no2011/4952
Karar no2012/680
Karar tarihi2 Şubat 2012

Konu

Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 248 anılmaktadır.

Karardan

Şikayet olunan vekili, şikayetçi şirketin iflas idaresinden alacağının kayda alınmasını istediğini, kira alacağının masa borcu olarak kayda alınmasını istemediğini, masa borcunun tasfiye masrafı kapsamına sokulamayacağını, iflasın açılması ile kira sözleşmesinin sona erdiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir. İcra Mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, iflasın açıldığı tarihten, menkullerle ilgili ihalenin kesinleştiği tarihe kadar oluşan 111.462,00 TL kira alacağının İİK. 248'nci maddesi gereğince masa borcu olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabülüne, 111.462,00 TL'nin masa alacağı olduğuna, bakiye 148.979,00 TL'nin sıra cetvelinin 4'ncü sırasına kaydının yapılmasına karar verilmiştir. Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir. Şikayet, iflas tasfiyesi sırasında doğan alacağın masa borcu olarak ödenmesi istemine ilişkindir. Bir alacağın iflas alacağı mı, masa borcu mu olduğu konusunda çıkacak tereddütlerin çözüm yeri İcra Mahkemesi değil, genel mahkemelerdir (Selçuk ÖZTEK, İflas Hukukunda Sıra Cetveli Prosedürü ve Sıra Cetveline Karşı Müracaat Yolları, Yayınlanmamış Doçentlik Tezi, Sh.31). Bu durumda icra mahkemesince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.