Yargıtay 22. Hukuk Dairesi
2012/12893 E., 2013/6574 K. · 28 Mart 2013
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 22. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2012/12893 |
| Karar no | 2013/6574 |
| Karar tarihi | 28 Mart 2013 |
Konu
Bu kararda 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 158, 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 161 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 419 anılmaktadır.
Karardan
Cezai şart mülga 818 sayılı Borçlar Kanun'u ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiş olup, 4857 sayılı Kanun'unda konuya dair bir hükme yer verilmemiştir. Belirsiz süreli bir iş sözleşmesinde asgari çalışma süresi kararlaştırıldığı durumlarda da asgari süreye riayeti sağlama amacına yönelik cezai şart kararlaştırılabilir. Dolayısıyla gerek belirli gerekse asgari bir çalışma süresi öngören belirsiz süreli iş sözleşmelerinde, cezai şart içeren hükümler, karşılıklılık prensibinin bulunması halinde kural olarak geçerlidir. Ancak cezai şartın aynı zamanda eşit bir düzenleme içermesi gerekceği oysa olayda işveren İş Kanunundan kaynaklanan haklı ve geçerli nedenle yapılacak fesihleri eşit olarak sözleşmede belirlerken işçiye göre kendisine daha fazla yetki sağladığı; işçinin cezai şarttan muaf herhangi bir fesih hakkı yok iken kendisine kadro daraltılmasına dayanması durumunda feshi yetkisi tanıyarak eşitliği bozduğu işçinin eşitliğe aykırı durumda işveren kadar sorumlu olacağına dair uygulamanın da bu somut olaydaki düzenleme karşısında uygulama imkanının niteliği itibariyle bulunmadığından cezai şartın eşit ve karşılıklılık kuralına aykırı düzenlendiğinden geçerli olamayacağı dikkate alınarak sonuca gidilmesi gerekir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 158
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 161
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 419
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.