Yargıtay 12. Hukuk Dairesi
2013/23770 E., 2013/34339 K. · 1 Kasım 2013
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 12. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2013/23770 |
| Karar no | 2013/34339 |
| Karar tarihi | 1 Kasım 2013 |
Konu
Bu kararda 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 23, 5230 sayılı Kanun m. 11 ve 4603 sayılı Kanun Geçici Madde 4 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Somut olayda, takip borçlularından M. A.T.'e ait taşınmazlar ile diğer borçlunun taşınır ve taşınmaz mallarının haczedildiği, haczin kaldırılması talep edilen taşınmaz dışında kalan hacizlerin devam ettiği görülmektedir. Alacaklı vekilinin hacizli taşınmazlardan yalnızca birine ilişkin haczin kaldırılması talebinde bulunması, başka bir ifade ile bu borçlunun diğer taşınmazları ile takibin diğer borçlusu Y.E. yönünden uygulanan menkul ve gayrimenkul hacizleri devam ettiği sürece, alacağın haricen tahsil edildiğine karine oluşturmaz. Bu durumda, alacaklı tarafından 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 23. maddesinde hüküm altına alınan vazgeçme harcı adı altında tahsil harcının yarısının tahsil ve ödemesini gerektirecek bir eylemve işlemi de bulunmamaktadır. O halde, Mahkemece şikayetin kabulü ile icra müdürlüğü işleminin iptaline karar verilmesi yerine somut olaya uygun düşmeyen yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 23
- 5230 sayılı Kanun m. 11
- 4603 sayılı Kanun Geçici Madde 4
- 4842 sayılı Kanun Geçici Madde 3
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 123
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 2
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 29
- 2548 sayılı Kanun m. 1
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 28
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 366
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.