İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 18. Ceza Dairesi

2017/7464 E., 2019/13246 K. · 30 Eylül 2019

Künye

MahkemeYargıtay 18. Ceza Dairesi
Esas no2017/7464
Karar no2019/13246
Karar tarihi30 Eylül 2019

Konu

Bu kararda 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 21, 5217 sayılı Kanun m. 26 ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; sanığın MERNİS ve mahkemeye bildirdiği adresin aynı olması nedeniyle, gerekçeli kararın öncelikle Tebligat Kanunu'nın 21/1. maddesine göre, bu mümkün olmazsa aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğu ve öğrenme üzerine yapılan temyiz başvurusunun da süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü: Sanığa doğrudan tayin olunan adli para cezasının miktarına göre, hükmün 5320 sayılı yasaya 5217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle eklenen geçici 2. madde uyarınca, kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin sonuçta tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 30/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.