Yargıtay 8. Hukuk Dairesi
2018/11662 E., 2019/9782 K. · 4 Kasım 2019
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 8. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2018/11662 |
| Karar no | 2019/9782 |
| Karar tarihi | 4 Kasım 2019 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 103, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 345 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 427 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Buradan hareketle, Türk Medeni Kanunu’nda yazılı temyiz süresinin evvelce iki ay iken daha sonra bir ay olarak değiştirilmesi, bu dönemde iki dereceli sistemin geçerli olması ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda ayrıca temyiz süresinin yine düzenlenmiş oluşu, 5236 sayılı Kanun ile istinaf düzenlemesi ile üç dereceli sisteme geçilmesi, 6100 sayılı Kanun’un yürürlüğe girişi ve 7035 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler, değişikliklere ilişkin gerekçeler, neticede istinafa ilişkin sürelerle ilgili düzenlemeler yanında halen TMK’nin 103. maddesinin yürürlükte oluşu, buradaki süreye ilişkin düzenlemenin özel düzenleme olduğu hususunda tereddüt bulunmaması, bu sürenin temyiz yönünden mevcut sistemde dahi uygulanmasında bir ihtilaf da olmamasına göre, az yukarıdaki açıklamalar karşısında ... yönünden iki farklı kanunda öngörülen iki farklı sürenin kanun yoluna başvuracak taraf yönünden karmaşıklık doğurduğu, bunlardan TMK’de yazılı düzenlemenin daha sonra üç dereceli sisteme geçilmesi ile Kanun’da yer alan istinaf yönünden uygulanmamasının, dolayısıyla istinaf süresine öncelik verilmesinin aşırı şekilci olup, temyize bir aylık süre içinde başvurulsa dahi istinaf yönünden iki haftanın kabul edilmesi nedeniyle temyiz isteğinin incelenme imkanı olamayacağı, bu yönden de hakkın kullanılmasını imkansız kılacak ölçüde bulunduğu, dolayısıyla gerek Bölge Adliye Mahkemesi gerekse Dairenin çoğunluğunun belirtilen farklı süre koşullarını açıkça hukuka aykırı olarak yanlış uygulamak suretiyle hakkın özünün zedelenmesi şeklinde kısıtlanması sonucunun doğacağı …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 103
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 345
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 427
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 439
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 361
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 352
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 74
- 5236 sayılı Kanun m. 426/E
- 7035 sayılı Kanun m. 31
- 7035 sayılı Kanun Geçici Madde 1
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 291
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.