Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2017/1852 E., 2019/982 K. · 1 Ekim 2019
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2017/1852 |
| Karar no | 2019/982 |
| Karar tarihi | 1 Ekim 2019 |
Konu
Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 269/C, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 347 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 348 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında; alacaklı vekili haciz ve tahliye talepli takip talebinde 25.01.2011 başlangıç tarihli 120 ay süreli sözlü kira sözleşmesine dayanmış ise de borçlular icra takip dosyasına yasal süresinde sunduğu itiraz dilekçelerinde sözlü kira sözleşmesi bulunmadığını, yazılı kira sözleşmesi bulunduğunu beyan ettiklerinden Özel Dairenin bozma kararında da belirtildiği gibi taraflar arasında 25.01.2011 başlangıç tarihli 10 yıl süreli yazılı kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Borçlular, kiralanan taşınmazın harabe bir bina olup otel ve pansiyon olarak kullanılmak üzere kiralandığını, ancak taşınmaza "tadilat, onarım ve inşaat izni" verilmediğinden taşınmazın kullanılamadığını, bu sebeple kira sözleşmesinin feshedildiğini, feshedilmiş kira sözleşmesi nedeniyle icra takibi başlatılamayacağını belirterek borca ve takibe itiraz etmişlerdir. Bu durumda borçluların ödeme emrine itirazları kira akdi dışındaki itirazlardan olup, kiranın sair bir sebeple istenemeyeceğini İİK'nın 269/c maddesinde belirtilen belgelerle ispatlamaları zorunludur. Borçluların taşınmaza tadilat, onarım ve inşaat izni verilmemesi nedeniyle kiralananı kullanılamadıklarından dolayı kira sözleşmesini haklı sebeple feshettikleri iddiaları ise yargılamayı gerektirdiğinden kira bedelinin sair bir sebeple istenemeyeceği iddiası İİK'nın 269/c maddesi kapsamında ispatlanamamıştır. Yerel mahkemece itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmesi gerekirken talebin reddine karar verilmesi doğru değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 269/C
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 347
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 348
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 347
- 5311 sayılı Kanun m. 29
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.