Yargıtay 19. Hukuk Dairesi
2018/2280 E., 2019/5130 K. · 13 Kasım 2019
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 19. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2018/2280 |
| Karar no | 2019/5130 |
| Karar tarihi | 13 Kasım 2019 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 196, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 31 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 195 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki uyuşmazlığın davacının vermiş olduğu 215.000-EURO virman talimatının davacının ticari defter ve belgelerinde kayıtlı olduğu halde davalının ticari defter ve belgelerinde kayıtlı olmamasından kaynaklandığı, davacı her ne kadar davalı çalışanı ...'ın ... uzantılı mail adresinden bu virmanın yapıldığını, en son mailinde "EUR hesap bakiyeniz (215.500-EUR alacak) bu virmandan sonra 165.199,78-EUR alacak bakiyesi verecektir" şeklinde yazılı maili bulunduğunu beyan etmekte ise de tarafların kabulünde olduğu üzere söz konusu mailleri gönderen kişi davalı şirket muhasebe çalışanı ... olduğu ve ...'ın davalı şirketi bağlayıcı herhangi bir tasarrufta bulunma yetkisi bulunmadığı, davacı ile arasında bu şekilde bir borcun nakli sözleşmesi bulunmadığı, davacının tarafları bağlayıcı bir borcun nakli sözleşmesi olduğunu kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 196
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 31
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 195
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 173
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 174
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 552
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.