Yargıtay 20. Hukuk Dairesi
2017/5075 E., 2019/6348 K. · 6 Kasım 2019
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 20. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2017/5075 |
| Karar no | 2019/6348 |
| Karar tarihi | 6 Kasım 2019 |
Konu
Bu kararda 3573 sayılı Kanun m. 3, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 125 ve 3573 sayılı Kanun m. 4 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Davaya konu çekişmeli taşınmazlar, 3573 sayılı Kanuna göre zeytincilik parseli olarak verilmiş ve Kanunda aranan şartlar yerine getirildikten sonra Ocak 1954 tarih 14 sıra numarası ile tapu kaydı oluşturulmuş, 1978 yılında yapılan genel arazi kadastro sırasında 4222, 4223 ve 4224 parsel sayılı taşınmazlara bölünerek aynı nitelikle kullanılmaya devam olunmuştur. Zeytincilik parseli olarak 3573 sayılı Kanuna göre tahsis ve tescil işlemleri yönünden, bütün sonuçlarıyla tamamlanmış bir hukuki işlem mevcut olup, davalılar bakımından kazanılmış hak gerçekleşmiştir. 4086 sayılı Kanunda zaman bakımından geçmişe yürürlüğüne ilişkin bir hüküm olmadığına göre, bu Kanun ile 3573 sayılı Kanunun 3. maddesinde yapılan değişikliğe dayanılarak konulacak şerhler kanunun yürürlüğünden sonrası için olanaklıdır. Hal böyle olunca, tapu iptal ve tescil davasının reddine, yasal dayanağı bulunmayan şerhin, tapu sicilinden silinmesine ilişkin açılan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 3573 sayılı Kanun m. 3
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 125
- 3573 sayılı Kanun m. 4
- 3402 sayılı Kadastro Kanunu m. 12
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 186
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 13
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.