Yargıtay 23. Hukuk Dairesi
2011/441 E., 2011/218 K. · 12 Eylül 2011
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 23. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2011/441 |
| Karar no | 2011/218 |
| Karar tarihi | 12 Eylül 2011 |
Konu
Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 106, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 110 ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 96 anılmaktadır.
Karardan
Davalı vekili, üçüncü kişi-borçlu ...' nün taşınmazı üzerine ilk haczin 13.06.2002 tarihinde müvekkili tarafından 6183 sayılı yasaya göre konulduğunu, aynı yasanın 96. maddesi uyarınca takip yapan kamu idaresi tarafından haciz teferruğ edilene kadar haczin devam edeceğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre, davaya konu sıra cetvelinin doğru olarak düzenlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dosyada mevcut bilirkişi... tarafından düzenlenen 12.05.2009 günlü raporda sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olarak düzenlendiği belirtilmiş; bilirkişi ... tarafından düzenlenen 15.08.2010 tarihli raporda ise bir kısım belgelerin eksik olması nedeniyle davalı kurum alacağı ile ilgili hesaplama yapılamadığı bildirilmiştir. Mahkemece bu iki rapor arasında çelişki bulunmasına rağmen eksiklikler giderilmeden son bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuştur. Bu durumda mahkemece eksik olan belgeler getirtildikten sonra bilirkişi ...'dan davalı kurumun asıl alacak miktarının dayanakları da gösterilerek ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli şekilde belirlenmesi için ek rapor aldırılarak oluşacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.