Yargıtay 6. Hukuk Dairesi
2012/3135 E., 2012/4781 K. · 26 Mart 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 6. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2012/3135 |
| Karar no | 2012/4781 |
| Karar tarihi | 26 Mart 2012 |
Konu
Bu kararda 2886 sayılı Kanun m. 75, 1512 sayılı Kanun m. 1 ve 1512 sayılı Kanun m. 40 anılmaktadır.
Karardan
Dava, 2886 Sayılı Yasanın 75. maddesi gereğince fuzuli şagil durumuna düşen davalının kiralanandan tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili dava konusu taşınmazın ... olarak kiralandığını, kira sözleşmesinin 3/12/2010 tarihinde sona erdiğini, 2886 sayılı yasa uyarınca davalı Noterliğin taşınmazı boşaltmayarak fuzuli şağil durumuna düştüğünü, bu nedenle kiralanandan tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı savunmasında dava konusu taşınmazın ... olarak noterlik adına 01/06/1999 tarihli kira sözleşmesi ile kiralandığını 1512 sayılı Noterlik Kanunun 1. maddesinde Noterliğin bir kamu hizmeti olduğunun açıklandığını, 40. maddesinde noterlik dairesinin resmi daire sayıldığının hüküm altına alındığını, ... noterliğinin tüzel kişiliğinin bulunmadığını savunmuştur. Kiralanan yerin 01.06.1999 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile ... Noteri ...'na Noterlik dairesi olarak kiralandığı anlaşılmaktadır. 1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 40.maddesinde noterlik dairesinin resmi daire sayılacağı düzenlenmiş olup ... noterliğinin tüzel kişiliği bulunmamaktadır. Bu nedenle davalı olarak ...'ne husumet yöneltilemeyeceğinden davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.