Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2012/4412 E., 2012/32324 K. · 1 Ekim 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2012/4412 |
| Karar no | 2012/32324 |
| Karar tarihi | 1 Ekim 2012 |
Konu
Bu kararda 375 sayılı KHK m. 1/D, 6245 sayılı Kanun m. 56 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 26 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12. maddesinde, "Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Belirlenen bu ücret Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre tespit edilen ücretten az olamaz." hükmü yer almaktadır. Buna göre hükmedilecek vekalet ücreti -dava miktarı itibariyle 1.100 TL’nin aşağısında kalmasına rağmen- anılan madde gereği 1100 TL’den az olamayacaktır. Ancak, Danıştay'ın 30.06.2011 tarihli 2011/321 sayılı Yürütmeyi durdurma kararına göre; konusu para ile değerlendirilen davalarda hükmedilecek nispî avukatlık ücretinin, Tarifeye göre belirlenen maktu avukatlık ücretinin altında kalması durumunda, asıl alacağı geçmeyeceği yönünde bir sınırlandırma getirilmesi gerekir. Bu husus gözetilmeden, asıl alacak tutarından fazla maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 375 sayılı KHK m. 1/D
- 6245 sayılı Kanun m. 56
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 26
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 298
- 4667 sayılı Kanun m. 77
- 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 164
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 323
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.