Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2012/4419 E., 2012/32331 K. · 1 Ekim 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2012/4419 |
| Karar no | 2012/32331 |
| Karar tarihi | 1 Ekim 2012 |
Konu
Bu kararda 375 sayılı KHK m. 1/D, 6245 sayılı Kanun m. 56 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 26 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Zira, haksız davranışta bulunan bir kimsenin, bu haksız davranışının bütün sonuçlarından sorumlu tutulması hukukun genel kurallarındandır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun, yargılama giderlerinin haksız çıkan tarafa yükletilmesine ilişkin 326. maddesi bu ilkeye dayanmaktadır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297 ve 298. maddeleri uyarınca hükmün, taraflara yönelik olarak kurulması gerekir. Kural olarak, davada haklı çıkan taraf kendisini vekil ile temsil ettirmiş ise, vekalet ücreti diğer yargılama giderleri gibi haksız çıkan taraftan alınarak haklı çıkan tarafa verilir. Her iki tarafın kısmen haklı kısmen haksız çıkması durumunda, her iki tarafta vekalet ücretinden sorumlu tutulacak, vekalet ücreti kabul edilen miktara göre davacı yararına, reddedilen miktara göre ise davalı yararına hüküm altına alınacaktır. Vekalet ücretinin, her yıl Aralık ayında Türkiye Barolar Birliği tarafından yayımlanan ve Adalet Bakanlığı tarafından onaylanan Avukatlık Ücret Tarifesindeki hükümlere ve oranlara göre belirlenmesi gerekir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 375 sayılı KHK m. 1/D
- 6245 sayılı Kanun m. 56
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 26
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 298
- 4667 sayılı Kanun m. 77
- 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 164
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 323
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.