Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2019/117 E., 2019/1153 K. · 7 Kasım 2019
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2019/117 |
| Karar no | 2019/1153 |
| Karar tarihi | 7 Kasım 2019 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 328, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 330 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 331 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; tarafların 15.02.2012 tarihinde kesinleşen kararla boşandıkları, boşanma kararında ortak çocukların velayetinin davacıya bırakıldığı ve davalı lehine 300,00TL yoksulluk nafakasına hükmedildiği, davacı tarafından açılan yoksulluk nafakasının kaldırılması davasında (Ankara 7. Aile Mahkemesi 2015/531 E., 2015/946 K. ve 19.11.2015 tarih ) mahkemece davanın kabulüne karar verilerek davalı lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verildiği, hükmün davalı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 01.04.2015 tarihli kararı ile asgari ücretin yoksulluğu ortadan kaldırmayacağı, sadece nafakanın miktarında bir indirim yapılması gerektiği, bu sebeplerle hakkaniyete uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerektiği yönünde bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma kararına uyularak 300,00TL yoksulluk nafakasının 100,00TL’ye indirilmesine hükmedildiği, davalının hâlen yoksulluk nafakası aldığı ve asgari ücretle çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle yoksulluk nafakası alan ve yoksulluk sınırında bulunan davalı aleyhine ortak çocuklar için iştirak nafakasına hükmedilmesi yasal düzenlemelere ve hukuk kaidelerine aykırıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 328
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 330
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 331
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 327
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 329
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 25
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 182
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 350
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 429
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 175
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.