Yargıtay 19. Hukuk Dairesi
2019/2300 E., 2019/5531 K. · 12 Aralık 2019
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 19. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2019/2300 |
| Karar no | 2019/5531 |
| Karar tarihi | 12 Aralık 2019 |
Konu
Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 258 anılmaktadır.
Karardan
Mahkemece duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda, alacaklının 17.11.2015 tarihinde mahkemeye başvurarak ihtiyati haciz isteminde bulunduğu, mahkemece 17.11.2015 tarihinde talep gibi tüm borçlular hakkında ihtiyati haciz kararı verildiği, dosyaya sunulan belgelerden itiraz edenlerin borçlarının hisse senedi, ticari işletme rehni ve ipotekle teminat altına alındığı, Bursa Nilüfer’de bulunan 3 adet taşınmaz ile ...,...’de bulunan 2 adet taşınmazın değerinin ihtiyati haciz tarihi itibariyle mevcut ipotekler tutarı ile mevcut menkul rehni miktarlarının alacak tutarının üzerinde olduğu, teminat altına alınmayan borç bulunmadığı gerekçesiyle ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiş, karar ihtiyati haciz talep eden vekilince temyiz edilmiştir. 2004 sayılı İİK'nın 258/1. maddesi hükmüne göre ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için mahkemenin ''alacağın varlığı hakkında kanaat edinmiş olması'' yeterlidir. Mahkemenin ''alacağın varlığına kanaat edinmiş olmasından'' anlaşılması gereken alacağın usul hukuku kurallarına göre kesin veya tam olarak ispat edilmesi değildir. Diğer hukuki himaye tedbirlerinde olduğu gibi ihtiyati hacizde de amaç davaya ilişkin yargılamadan farklı olarak, maddi hukuka dayanan hak bakımından nihai bir karar verip, uyuşmazlığı esastan sona erdirmek değildir. Yani ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için ispat gerekmez, yaklaş …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.