Yargıtay 4. Hukuk Dairesi
2017/827 E., 2020/325 K. · 3 Şubat 2020
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 4. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2017/827 |
| Karar no | 2020/325 |
| Karar tarihi | 3 Şubat 2020 |
Konu
Bu kararda 5362 sayılı Kanun m. 56, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 67 ve 6217 sayılı Kanun m. 30 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
İcra İflas Kanunu’nun 67/2. maddesi gereğince, itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun itirazında haksız ve takibe konu alacağın likit olması zorunludur. İcra inkar tazminatının Kanuna konuluş amacı, borçlu olduğu miktarı bilebilecek veya bu miktarı tayin edebilecek durumda olan borçlunun, ödeme emrinin tebliği üzerine borcunu inkar etmesini önlemektir. Likit bir alacaktan söz edilebilmesi için ise ya alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması ya da borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinebilecek durumda olması; başka bir ifadeyle, borçlunun bizzat kendisinin ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit bir alacaktan söz edilemez. Somut olayda; mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde davacının asıl alacak ve işlemiş faiz tutarı hesaplanarak saptanmış, davacının davasının kısmen kabulüne karar verilmiş olduğundan, dava konusu alacak likit değildir. Dolayısıyla itirazın iptali halinde alacaklının icra inkar tazminatı isteyebilmesi için gerek uygulamada gerekse öğretide alacaktakı “likit” yani muayyenlik ve belirlenebilirlik koşulu somut olayda gerçekleşmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5362 sayılı Kanun m. 56
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 67
- 6217 sayılı Kanun m. 30
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 438
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.