Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2017/906 E., 2020/64 K. · 6 Şubat 2020
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2017/906 |
| Karar no | 2020/64 |
| Karar tarihi | 6 Şubat 2020 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 29, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 109 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Ancak burada tartışılması gereken husus, ...’nın kayınpederi ve kayınbiraderi olup maktulün öldürülmesi ve hürriyetinden yoksun bırakılması fiillerine iştirak eden sanıklar ... ve ... açısından da aynı eylemlerin haksız tahrik nedeni oluşturup oluşturmayacağıdır. TCK’nın 29. maddesinde ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için mağdurdan kaynaklanmış haksız bir davranış veya söz bulunması, sanığın da bu haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi gerekmektedir. Haksız tahrikin suça iştirak edenlerden her birine uygulanabilmesi için, tahrike ilişkin koşulların tüm şerikler hakkında geçerli olması zorunludur. Somut olayda ise, sanık ...’ın kızı, sanık ...’ün de kız kardeşi olan ...’in maktul ile ilişkisinin rızaya dayalı olması, sadakat yükümlülüğünün sadece eşlere ait bulunması, konut dokunulmazlığını ihlal suçunun ise ...’ya karşı işlenmesi nedenleriyle, maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan davranışların sanıklar ... ve ...’e yönelmediği, başka bir ifadeyle evlilik birliği içerisindeki konumu itibarıyla ... açısından haksız tahrik oluşturan davranışların, ...'yla aynı konumda bulunmayan sanıklar ... ve ... açısından haksız tahrik nedeni oluşturmadığı anlaşılmaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 29
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 109
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 29
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 81
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 63
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 54
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 161
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 3
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 39
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 37
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.