İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu

2016/1859 E., 2019/1141 K. · 5 Kasım 2019

Künye

MahkemeYargıtay Hukuk Genel Kurulu
Esas no2016/1859
Karar no2019/1141
Karar tarihi5 Kasım 2019

Konu

Bu kararda 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 88, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 80 ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 179/B ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Yukarıda açıklanan ilke ve kurallar gereğince şirket hakkında iflas erteleme tedbir kararı verilmesi 5510 sayılı Kanunun 88. maddesinin 20. fıkrasında geçen “haklı sebep” olmayacağından tedbir kararından önce veya sonra doğması fark etmeksizin prim borçlarından kuruma karşı işverenle birlikte müteselsilen ve müştereken sorumludur. Müteselsil sorumluğu düzenleyen TBK’nın 162. maddesi gereğince şirketle birlikte müteselsil sorumlu olacağından, şirket aleyhine tedbir kararı gereği takip yasağı olsa bile prim borçlarından dolayı davacı üst yönetici hakkında kurumun takip yapmasında yasal engel yoktur. Yerel mahkemenin davanın reddi yönündeki kararı isabetlidir. Bir an için olayda haklı sebebin var olduğu, özel dairenin bozma kararının doğru olduğu düşünülse dâhi, dava dışı şirket hakkında 23.03.2012 tarihinde iflas kararı verildiği aynı kararda ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasına karar verildiğine göre üst yönetici hakkında takip yapılmasında bir engel kalmamıştır. Bu anlamda dava sırasında hukuki yarar da kalmadığından bu yönden de davanın reddine ilişkin direnme kararının bozulması yönündeki çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.