Yargıtay 23. Hukuk Dairesi
2017/391 E., 2020/1615 K. · 9 Mart 2020
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 23. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2017/391 |
| Karar no | 2020/1615 |
| Karar tarihi | 9 Mart 2020 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 120 anılmaktadır.
Karardan
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalının yaptığı ödemeler de gözetilerek davacı kooperatifin zamanaşımına uğramayan ve talep edebileceği 2007 Mayıs-2012 Mayıs dönemleri arasındaki aidat asıl alacağı 10.400,00 TL, TBK'nun 120. maddesi dikkate alınarak yapılan ayrıntılı hesaplama sonucu belirlenen gecikme faizi miktarı ise 2.374,50 TL olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2) Dava, kooperatif aidat alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece Dairemizin kararına atıfta bulunularak kooperatifin zamanaşımına uğramayan ve talep edebileceği aidat miktarları hesaplanarak hüküm altına alınmış ise de; kooperatif üyesinin bağımsız bölüm talep hakkı zamanaşımına uğramaz. Kooperatif tarafından bunun karşılığında talep edilecek olan inşaat gideri olarak talep edilen aidata da zamanaşımı işlemesi mümkün değildir. Ancak genel gider aidatı zamanaşımı süresi içerisinde istenmesi gereken aidat türüdür. Bu durumda mahkemece talep edilen aidatın inşaat maliyeti ile ilgili olup olmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.