Yargıtay 19. Ceza Dairesi
2019/33915 E., 2020/863 K. · 4 Şubat 2020
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 19. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2019/33915 |
| Karar no | 2020/863 |
| Karar tarihi | 4 Şubat 2020 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 308, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 237 ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Suçtan zarar görme kavramı gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılıp uygulanmış, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceği kabul edilmiştir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15/04/2014 tarihli, 2013/4-599 E., 2014/190 K. sayılı kararında belirtildiği üzere, bir tüzel kişinin kamu davasına katılabilmesi için CMK'nın davaya katılmayı düzenleyen genel kural niteliğindeki 237. maddesinde belirtilen şartın gerçekleşmesi, başka bir deyişle suçtan doğrudan zarar görmüş olması veya herhangi bir kanunda, belirli bir tüzel kişinin bazı suçlardan açılan kamu davalarına katılmasını özel olarak düzenleyen bir hükmün bulunması gerekir. Somut olayda, kamulaştırma kararı veren müşteki Kurum tarafından 2942 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri gereğince sanığın da aralarında bulunduğu taşınmaz malikleri ile kamulaştırma bedeli konusunda anlaşma sağlanamaması sebebiyle kamulaştırma bedelinin tespiti ve terkin davası açıldığı, dava dilekçesinin tebliğine rağmen sanığın gayrimenkul hissesini başkasına devrederek 2942 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediğinin iddia olunduğu gözetildiğinde, suç duyurusunda bulunan müşteki Karayolları 9. Bölge Müdürlüğünün doğrudan zarar görme halinin gerçekleşmediği gibi, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nda Karayolları Genel Müdürlüğünün kamu davasına katılmasını özel olarak düzenleyen bir hüküm bulunmamaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 308
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 237
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu m. 33
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 317
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.