Yargıtay 1. Ceza Dairesi
2019/2395 E., 2020/1092 K. · 1 Haziran 2020
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 1. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2019/2395 |
| Karar no | 2020/1092 |
| Karar tarihi | 1 Haziran 2020 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 50, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun m. 105/A ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun m. 106 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu düzenlemeye göre adli para cezasının ödenmemesi nedeniyle hapis cezasına çevrilmesi durumunda koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı, hapis cezasına çevrilen adli para cezasının doğrudan verilen adli para cezası ya da hapis cezasından çevrilen adli para cezası olması arasında herhangi bir fark bulunmadığı anlaşılmakta ise de; 26.02.2008 tarihli ve 5739 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki maddedeki düzenleme “Türk Ceza Kanununun 50. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi saklı kalmak üzere, adlî para cezasından çevrilen hapsin infazı ertelenemez ve bunun infazında koşullu salıverilme hükümleri uygulanamaz. Hapse çevrilmiş olmasına rağmen hak yoksunlukları bakımından esas alınacak olan adlî para cezasıdır.” şeklinde olup, bu düzenlemeye göre 01.06.2005 ile maddededki değişikliğin yürürlüğe girdiği 01.03.2008 tarihleri arasında işlenen suçlar bakımından TCK’nin 50. maddesi uyarınca hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde tekrar hapis cezasına çevrilmesi durumunda koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasının mümkün olduğu, ancak doğrudan verilen hapis cezalarının ödenmemesi nedeniyle hapse çevrilmesi durumunda ise koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 50
- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun m. 105/A
- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun m. 106
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309
- 6545 sayılı Kanun m. 80
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 308
- 1632 sayılı Kanun m. 66
- 1632 sayılı Kanun m. 73
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52
- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun Geçici Madde 4
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.