Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2016/16605 E., 2020/5397 K. · 11 Haziran 2020
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2016/16605 |
| Karar no | 2020/5397 |
| Karar tarihi | 11 Haziran 2020 |
Konu
Bu kararda 4857 sayılı İş Kanunu m. 6 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 421 anılmaktadır.
Karardan
Davacı tanıklarının davalı ile davaları olduğundan bahisle bu talepler Mahkeme tarafından reddedilmiş ise de Dairemiz tarafından evvelce incelenen Dairemizin 2016/4858 Esas sayılı dosyasında (Bakırköy 22. İş Mahkemesi’nin 2014/147 Esas sayılı dosyası) davacı lehine hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günü ücretine hükmedilmiş, bu durum davalı lehine bozma nedeni yapılmamıştır. Dairemizin 2016/14835 Esas sayılı dosyasında ise (Bakırköy 19. İş Mahkemesi’nin 2013/858 Esas sayılı dosyası) davacı tanıklarından Y.E.’un dava dosyası temyizen incelenmiş olup Y.E.’nin dosyasında ilk derece Mahkemesi tarafından reddedilen hafta tatili yönünden davacı Y.E. lehine karar bozulmuş, Y.E. lehine ilk derece Mahkemesi tarafından hükmedilmiş olan ulusal bayram genel tatil ücretinin sübutu bakımından ise davalı lehine bozma yapılmamıştır. Eldeki dosyada mevcut tanık beyanları ve emsal dosyaların birlikte değerlendirilmesinde davacı lehine hafta tatili günlerinin yarısında çalıştığı ve dini bayramlar ve yılbaşı tatili haricindeki diğer ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı kabulü ile hesaplama yapılarak sonuca gidilmelidir. Ancak, emsal dosyalarda sübut hangi tarih aralıkları itibari ile gerçekleşmiş ise o tarih aralığı esas alınarak eldeki dosyada da hesaplama yapılmalıdır. Davacının hafta tatili ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının tamamen reddi hatalıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.