Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2019/1237 E., 2020/2367 K. · 4 Mart 2020
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2019/1237 |
| Karar no | 2020/2367 |
| Karar tarihi | 4 Mart 2020 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 122 anılmaktadır.
Karardan
Davacı vekili, müvekkilinin Egebank A.Ş.'de bulunan hesabındaki mevduatın talep edilmesine rağmen off-shore hesabına aktarıldığını, İstanbul 34.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/99 esas ayılı dosyası ile hükme bağlanan ve İstanbul 37.İcra Müdürlüğü'nün 2013/13690 sayılı dosyası ile 20.06.2014 tarihinde tahsil edilen ana para faiz toplamından gelir vergisi kanunu gereğince alınan faizin vergisi düşüldükten sonra kalan tutar ile bilirkişi tarafından tespit edilecek zarar arasındaki farkın munzam zararını oluşturduğunu ileri sürerek, munzam zarar alacaklarının şimdilik 1.000,00 TL'sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının herhangi bir munzam zararı oluşmadığı gibi huzurdaki davada munzam zarar talebinin koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; Türk Borçlar Kanununun 122.maddesinde karşılanması öngörülen faizi aşan zararın ispat yükü kendisinde olan davacı tarafından iddianın inanılır, kesin ve net delillerle ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.