İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 23. Hukuk Dairesi

2018/1539 E., 2020/406 K. · 27 Ocak 2020

Künye

MahkemeYargıtay 23. Hukuk Dairesi
Esas no2018/1539
Karar no2020/406
Karar tarihi27 Ocak 2020

Konu

Bu kararda 5411 sayılı Bankacılık Kanunu m. 106, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu m. 140 ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu m. 107 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı bankanın yönetim kurulunu teşkil eden Başkan ve üyeleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince; bilirkişi raporundaki tespit ve dosya kapsamına göre verilen İflas kararının yerinde olduğu, davalı bankanın gerek Bankacılık Kanunu'nun ilgili hükümlerine gerekse de ana sözleşmesine aykırı tutum ve davranışlarının bulunduğu, bu nedenle davalı bankanın istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı, ancak aynı yasanın 140/9.fıkrasında, fon bankaları, faaliyet izni kaldırılan veya tasfiyesi Fon eliyle yürütülen bankaların İflas ve tasfiye idarelerinin alacaklarının tahsilini teminen yapacakları, her türlü işlemin dava ve İcra takipleri her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğu, bu düzenleme kapsamında, davalı bankanın Bankacılık Kanunu'nun 140.maddesi gereğince harçtan muaf olduğunun düşünülmemesi ve yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı, ne varki bu hatanın giderilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı gerekçesiyle davalı bankanın istinaf başvurusunun yalnızca harç ile ilgili kısım yönünden kabulüne, diğer istinaf nedenlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.