İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 19. Hukuk Dairesi

2018/2228 E., 2020/1306 K. · 2 Temmuz 2020

Künye

MahkemeYargıtay 19. Hukuk Dairesi
Esas no2018/2228
Karar no2020/1306
Karar tarihi2 Temmuz 2020

Konu

Bu kararda 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 287, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 193 ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 67 anılmaktadır.

Karardan

6100 Sayılı HMK'nın 193/1 maddesi hükmüne göre münhasır delil sözleşmesi için sadece belirli kayıtlarla uyuşmazlığın çözümleneceğinin açıkça kabul edilmesi gerektiği belirtilmişse de, taraflar arasındaki sözleşmenin genel satın alma şartları ekindeki muhasebe kayıtlarının delil olması başlıklı açıklamada böylesine bir özgüleme yer almadığı, davacının da iddiasını ispata yarayacak delillerini sunma hakkının elinden alınmasına yol açacak şekilde delil bildirme hakkının kısıtlanmasının kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davalının bu yöndeki istinaf talebinin reddine, davalı tarafça davacıya 01.02.2013 tarihinde 14.792,12 TL, 20.12.2012 tarihinde 138.090,20 TL, 06.09.2012 tarihinde ise 42.000 TL ödeme yapıldığı, bu ödemelerden 06.09.2012 tarihli ve 42.000 TL bedelli ödemenin takibin başlatıldığı 20.07.2012 tarihinden sonra davanın açıldığı 09.11.2012 tarihinden önce yapıldığı, diğer iki ödemenin ise dava tarihinden sonra yapıldığı, dava konusu takipten sonra davadan önce yapılan ödeme yönünden davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı, ilk derece mahkemesince yazılı şekilde bu ödemenin de infazda dikkate alınmasına yönelik hükmü ve gerekçesinin isabetli görülmediği gerekçesiyle davalı vekilinin bu yöndeki istinaf sebebinin kabulüne …

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.