Yargıtay 12. Hukuk Dairesi
2018/16203 E., 2020/6601 K. · 8 Temmuz 2020
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 12. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2018/16203 |
| Karar no | 2020/6601 |
| Karar tarihi | 8 Temmuz 2020 |
Konu
Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 68, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 147 ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 364 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Somut olayda, her ne kadar takip dayanağı alacağın kaynağı İİK'nun 68/1. maddesindeki belgelerden değil ise de, borçlunun 24.11.2015 tarihli cevap dilekçesinde yazılı " Müvekkil ... ile davacı ... Katılım Bankası A.Ş. arasında 100.000,00 TL ve 90.000,00 TL bedelli iki adet kredi sözleşmesi düzenlenmiştir. Müvekkil söz konusu kredi sözleşmelerinden doğan borca ait kredi taksitlerini 2014 yılında aksatmıştır ancak o dönem aleyhine icra takibi başlatılmamıştır. Bunun üzerine müvekkilimiz kredi taksitlerini tekrar ödemeye başlamış olup halen ve takip açıldıktan sonra dahi ödemeye devam etmiştir. …" ve 14.12.2017 tarihli istinaf dilekçesinde yazılı “ Müvekkilim hiç bir zaman borcu olmadığını iddia etmemiş borcun olması gerekenden daha yüksek miktarda olduğunu düşünmesinden ötürü daha sonra mağduriyet yaşanmaması sebebiyle asıl borcu ortaya çıkarmak amacıyla borca itiraz etmiştir. …” şeklindeki beyanları ile alacaklıyla aralarındaki hukuki ilişki kabul edildiğine göre artık takip dayanağı belgenin İİK'nun 68/1. maddesindeki belgelerden olması aranmaz. Çünkü, anılan maddede yazılı belgelerle ispatlanacak olan hukuki ilişki ve borç olup, bu husus da kabul edildiğine göre ayrıca ispatına gerek bulunmamaktadır. Bu ilke HGK’nun 01/12/1985 tarih ve 1984/12-257 E. - 984 K. sayılı kararında da aynen benimsenmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.