Yargıtay 8. Ceza Dairesi
2019/22598 E., 2020/11576 K. · 16 Mart 2020
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 8. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2019/22598 |
| Karar no | 2020/11576 |
| Karar tarihi | 16 Mart 2020 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 170, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 50 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
1-Dosya kapsamına göre, Suça sürüklenen çocuğun ses ve gaz fişeği istimal eden kuru sıkı silah olarak tabir edilen tabanca ile ateş etme eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 170/1-c madde ve fıkrasında tanımı yapılan içinde ateşli silah ögesi bulunan suç tipine uygun bulunmadığı, eylemin 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 36. maddesinde düzenlenen ve idari para cezası yaptırımını öngören gürültüye neden olma kabahatini oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyetine karar verilmesinde; 2- Kabule göre de; 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği nazara alındığında, denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde;
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 170
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 50
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 31
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5326 sayılı Kabahatler Kanunu m. 36
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52
- 5326 sayılı Kabahatler Kanunu m. 20
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 322
- 5226 sayılı Kanun m. 20
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.