Yargıtay 19. Hukuk Dairesi
2018/2771 E., 2020/1174 K. · 22 Haziran 2020
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 19. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2018/2771 |
| Karar no | 2020/1174 |
| Karar tarihi | 22 Haziran 2020 |
Konu
Bu kararda 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 5, 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 58 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 anılmaktadır.
Karardan
Davacı taşınmaz sahibi davalı bankaya ipoteğin fekki gerektiğini belirterek yazılı olarak fek talebinde bulunmuş davalı banka makul sürede ipoteği fek etmediğinden işbu dava açılmıştır. Davalı banka, davacıya ipotek fek harcını yatırması halinde ipoteğin fek edileceğini bildirdiğini savunmuş ise de bu savunmasını ispatlayamamıştır. Bu durumda davalı banka davanın açılmasına sebebiyet vermiş ve dava devam ederken fek harcı davacı tarafından yatırılmak suretiyle ipotek davalı banka tarafından fek edilmiştir. Dolayısıyla davalı banka, davacının haklı talebine makul süre içinde cevap vermemek suretiyle davanın açılmasına neden olduğu için ilk derece mahkemesinin kararı doğrudur. Ancak ilk derece mahkemesince, davaya konu ipotek ile ilgili kredinin verilmesi için zorunlu makul ve belgeli masrafların ipotek yükümlüsünden istenebileceği, ipoteğin fekki için gereken harcın zorunlu masraflardan olmadığı gerekçesiyle davanın yazılı şekilde kabulü ve istinaf mahkemesince de bu gerekçe düzeltilmeden davalının istinaf talebinin esastan reddi doğru olmamıştır. İstinaf mahkemesi kararının bu sebeple bozulması gerekirse de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden istinaf mahkemesinin kararının gerekçesinin 6100 sayılı HMK.'nun 370/4 maddesi gereğince yukarıda yazıldığı gibi düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.