Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2019/2790 E., 2020/1242 K. · 12 Şubat 2020
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2019/2790 |
| Karar no | 2020/1242 |
| Karar tarihi | 12 Şubat 2020 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 341, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 387 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 362 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Mahkemece temyiz incelemesi için Dairemize gönderilen dosyada, davacı vekili davalı şirkete kayyum atanmasına karar verilmesini istemiş, ilk derece mahkemesince davanın davalı şirket yönünden kabulü ile, dava konusu şirkete yönetim kayyumu atanmasına, diğer davalılar yönünden ise açılan davanın husumetten reddine karar verildiği, kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır. 6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir. HMK’nın 387. maddesinde çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabileceği ve aynı Kanun’un 362/1-ç bendi hükmü uyarınca da çekişmesiz yargı işlerinde Bölge Adliye Mahkemelerince verilen kararların kesin nitelikte olduğu düzenlenmiştir. 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, kesin olan karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.