Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2016/779 E., 2020/351 K. · 7 Temmuz 2020
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2016/779 |
| Karar no | 2020/351 |
| Karar tarihi | 7 Temmuz 2020 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 81, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 21 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 83 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Anlaşılan olayda; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un hangi maddesine dayanılarak 39 gündür müşahede ve disiplin koğuşlarında tutuldukları dosya kapsamına göre anlaşılamayan ... ve ...’in, koğuşa çıkmak için günlerdir cezaevi idaresine ilettikleri taleplerine karşılık alamamanın verdiği kızgınlıkla, Genel Kontrolden sorumlu Nöbetçi İnfaz Koruma Baş Memuru olan sanık ...’la olay günü tartışmaya girip sorunlarının çözülmesini temin etmek için koğuşlarını yakmakla tehdit etmeleri üzerine, 54 yaşında bulunan ve kazanmış olması gereken hayat ve meslek tecrübesi ile, özgürlükleri ellerinden alınmış, bunun getirdiği ruhsal sıkıntıyı yoğun şekilde yaşayan, eğitim durumları düşük, saldırgan davranışlar sergileyen 19 ve 21 yaşlarındaki ölenlerin taleplerine empati ile yaklaşıp görevi gereği sorunlarına hukuk içerisinde bir çözüm üretmek yerine, ölenlerin gazete ve yatak nevresimlerini tutuşturduklarını görmesine, yan koğuşta bulunan mahkûmların kapıyı açması durumunda ölenleri yatıştırabileceklerini, odalarındaki su dolu kovalarla yangına hemen müdahale edebileceklerini söylemelerine rağmen, ölenler ... ve ...'in davranışlarına ve tanıkların yangını söndürmeye, ortamı yatıştırmaya yönelik sözlerine aldırmaksızın, yangının meydana geldiği yere 25 metre mesafede bulunan yangın tüpleri ile alevlere müdahale etme gereği de duymaksızın, “Ne hâlleri varsa görsünler” dedikten sonra 7 ve 8 numaralı odalar yanmakta iken bölüm kapısını kapatmak suretiyle D blok müşahede bölümünden çıkıp gitmesi ve Cezaevi İdaresine durumu derhâl haber vermemesi şeklindeki sanığın sübut bulan eylemlerinin, …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 81
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 21
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 83
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 85
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 152
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 22
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 83
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 98
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 82
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 308
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 31
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.