İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

2020/4425 E., 2020/4261 K. · 16 Eylül 2020

Künye

MahkemeYargıtay 3. Hukuk Dairesi
Esas no2020/4425
Karar no2020/4261
Karar tarihi16 Eylül 2020

Konu

Bu kararda 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 197, 2981 sayılı Kanun m. 16 ve 2981 sayılı Kanun m. 8 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Somut olayda uyuşmazlık, zemindeki fiili durumuyla, kat irtifakı projesindeki durumu arasında farklılık olan bağımsız bölümü satın alan davacının anılan farklılıktan doğan zararından davalının sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Davalının sorumluluğunun Borçlar Kanununu 194. maddesinde düzenlenen ayıba karşı tekeffül hükümleri kapsamında değerlendirilmesi gerekir. Ayıba karşı tekeffüle ilişkin kuralların uygulanabilmesi için satıcının kusurlu olması şart değildir. Gerçekten de Borçlar Kanunu'nun 194. maddesinin ikinci fıkrası hükmüne göre satıcı, ayıpların varlığını bilmese bile onlardan sorumludur. Ancak, satıcının ayıptan sorumlu tutulabilmesi alıcı satım anında malın ayıplı olduğunu bilmemelidir. Açık ayıbı bilen veya bilmesi gereken alıcı, satıcı ayrıca garantide bulunmamış ise ayıp hükümlerine dayanamaz. Bu konu Borçlar Kanununun 197. maddesinde “Bayi, müşterinin bey'i zamanında malumu olan ayıptan mesul olmadığı gibi mebii kâfi derecede muayene etmekle fark etmiş olacağı ayıptan da ancak bunun mevcut olmadığını temin etmiş ise mesul olur.” şeklinde düzenlenmiştir. Buna göre satıcı alıcı ayıbı gizli ya da açık ayıbı bilerek alıyorsa ayıba karşı tekeffül hükümlerine başvuramaz.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.