Yargıtay 9. Ceza Dairesi
2020/1297 E., 2020/822 K. · 14 Temmuz 2020
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2020/1297 |
| Karar no | 2020/822 |
| Karar tarihi | 14 Temmuz 2020 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 172, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 257 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Somut olayımızda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verme yetkisi (CMK/172/1.) açıkça Cumhuriyet Savcısına verilmiştir. Cumhuriyet savcısının makam itibariyle konu olarak tek başına gerçekleştireceği bir muhakeme işlemi ile bu kararı verebileceğine dair kuşku yoktur. Ceza Muhakemesi Kanunu bu işlemin geçerlilik şartı olarak ''Yazılı Olma'' şartına tabi tutulmuştur. Cumhuriyet savcısı tarafından yapılacak bir ''görüldü'' veya ''onay'' prosedürü gibi başka bir şarta bağlanmamıştır. 5070 sayılı Elektronik İmza Kanununun 5. maddesinde yer verilen ''Güvenli Elektronik İmza elle atılan imza ile aynı hukuki sonucu doğurur'' ilkesi çerçevesinde Cumhuriyet savcısı tarafından elektronik imza ile imzalanan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar hiçbir onay işlemine gerek kalmadan hukuken geçerli bir ceza muhakemesi işlemidir. Cumhuriyet başsavcısının UYAP üzerinden ''Onay'' veya ''iade'' işlemi kovuşturmaya yer olmadığına dair karar üzerinde hukuken tesiri olmayacaktır. Onay veya iade kararı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar üzerinde kurucu, tamamlayıcı veya geçerlilik kazandırıcı bir işlem olmayıp Cumhuriyet başsavcılığının kendi içinde iş bölümü uyarınca değerlendirebileceği bir işlem niteliğindedir. Açıklanan nedenlerle; Aynı eylemle ilgili olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair Cumhuriyet savcısı tarafından verilen karar usulüne uygun yöntemlerle kaldırılmadığı ve hukuken geçerli bir ceza muhakemesi işlemi olduğu, aynı fiille ilgili CMK 172/2. maddesi uyarınca kamu davası açılamayacağı, bu nedenlerle hükmün bozulması gerektiği düşüncesiyle mahkeme kararının onamaması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 172
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 257
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 6545 sayılı Kanun m. 81
- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun m. 106
- 2802 sayılı Kanun m. 5
- 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun m. 18
- 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun m. 20
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 92
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 161
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 166
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.