Yargıtay 15. Hukuk Dairesi
2020/1047 E., 2020/2622 K. · 30 Eylül 2020
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 15. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2020/1047 |
| Karar no | 2020/2622 |
| Karar tarihi | 30 Eylül 2020 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 171, 5766 sayılı Kanun m. 11 ve 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 42 anılmaktadır.
Karardan
Eser sözleşmelerinde teslim, yüklenicinin tamamladığı eseri sözleşmeyi ifa etmek niyeti ile iş sahibinin fiili hakimiyetine geçirmesi olarak tanımlanmaktadır. Teslimi kanıtlama yükü somut olaydaki savunmaya göre taşeronlarda olmakla, bu teslimin nasıl kanıtlaması gerektiği davanın çözüm noktasını oluşturmaktadır. Taşeronun (yüklenicinin) meydana getirdiği eseri teslim ettiği vakıasını, teslim, hukuki işlem değil, hukuki fiil olduğundan kural olarak her tür kanıtla bu arada tanıkla dahi ispat edebilir. Bu açıklamalar ışığında somut olayda taraflarca işin bırakılması ya da durdurulmasından sonra taraflarca delil tespiti yoluyla yapılan imalâtların seviyesi belirlenmediğinden, dairemizin yerleşik içtihat ve uygulamalarında eser sözleşmesinin varlığı halinde taşeronların (yüklenicinin) gerçekleşip, teslim ettiği işlerin, her türlü delille ve bu arada tanık beyanıyla ispatlanabileceklerdir. Taşeronlarca yapılan imalât bedelinin hesaplanmasında: yüklenici iş ortaklığı ile davalı ilk taşeron ... arasındaki sözleşme götürü bedelli olduğundan, taşeronun bu sözleşmeyi kısmen ifa etmesi halinde hak ettiği iş bedeli ya da yüklenicinin fazla ödemesi olup olmadığı, sözleşme ile üstlenilen işin tamamına göre, gerçekleştirilen imalâtın fiziki oranının tespit edilerek, bu oranın sözleşme bedeline uygulanarak, hak edilen bedelin hesaplanıp, davalı ...'a kanıtlanan ödemeler düşülmek suretiyle belirlenmesi gerektiği, ikinci taşeron ...'ın yaptığı imalât bedelinin hesabında ise taraflar arasındaki sözleşmede belirlenen birim fiyatların esas alınması gerekmektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 171
- 5766 sayılı Kanun m. 11
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 42
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.