Yargıtay 12. Hukuk Dairesi
2011/21434 E., 2012/8100 K. · 15 Mart 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 12. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2011/21434 |
| Karar no | 2012/8100 |
| Karar tarihi | 15 Mart 2012 |
Konu
Bu kararda 2464 sayılı Kanun m. 67, 2464 sayılı Kanun m. 68 ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 366 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Tellaliye harcı, 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 67. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; Gerçek veya tüzel kişiler tarafından her ne suretle olursa olsun her çeşit menkul ve gayrimenkul mal ve mahsul satışı tellallık harcına tabidir. Aynı yasanın 68. maddesinde ise, "tellallik harcını, mal ve mahsullerini satan gerçek veya tüzel kişilerin ödemekle mükellef olduklarını" hüküm altına alınmıştır. Bu bağlamda ihalenin feshedilmesi halinde, tellaliye harcının iade edileceği konusunda yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. Somut olayda, ihale sırasında tellaliye hizmeti verilmiş ve bu hizmetinin gereği olarak da tellaliye harcı alınmıştır. İhalenin feshedilmiş olması bu hizmetin yapılmadığı sonucunu doğurmayacağından yapılan hizmet karşılığı olarak tellaliye harcının ödenmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. İhalenin feshi halinde iadesi gerekmeyen harcın, tahsili için ihalenin kesinleşmesine de gerek bulunmadığı izahtan varestedir. Açıklanan nedenlerle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken ihalenin kesinleşmesinden önce istenemeyeceğinden bahisle tellaliye harcının iptaline dair karar verilmesi isabetsizdir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2464 sayılı Kanun m. 67
- 2464 sayılı Kanun m. 68
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 366
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.