İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi

2018/5643 E., 2020/3542 K. · 23 Eylül 2020

Künye

MahkemeYargıtay 11. Hukuk Dairesi
Esas no2018/5643
Karar no2020/3542
Karar tarihi23 Eylül 2020

Konu

Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 372 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

6098 sayılı TBK’nın 448.maddesinde yer alan “Pazarlamacılık sözleşmesi, pazarlamacının sürekli olarak, bir ticari işletme sahibi işveren hesabına ve işletmesinin dışında, her türlü işlemin yapılmasına aracılık etmeyi veya yazılı anlaşma varsa, bu anlaşmada belirtilen işlemleri yapmayı, işletme sahibi işverenin de buna karşılık ücret ödemeyi üstlendiği sözleşmedir” şeklindeki düzenlemeden de anlaşılacağı üzere, davacı şirketin davalıya özel araç tahsis etmiş olması, davalının gerek duruşmada, gerekse zabıtadaki samimi beyanları dikkate alındığında, taraflar arasında “Pazarlamacılık Sözleşmesi” bulunduğu, sözleşmenin yazılı yapılması zorunluluğunun bulunmadığı, bu durumda davalının bağlı tacir yardımcısı olduğu ve davacı şirketin talimatları ile bağlı olduğu, buna karşılık, davacının da prim/komisyon/ücret borcunu ödeme, masraflarını karşılama, aksi sözleşme ile kararlaştırılmadıkça aynı bölgede başkalarına faaliyet yetkisi vermeme gibi yükümlülükleri bulunmaktadır. TBK’nın 458.maddesi uyarınca ücret alacağı bulunan pazarlamacının “taşınırlar, kıymetli evrak ve tahsil yetkisine dayanarak müşterilerden almış olduğu paralar üzerinde hapis hakkına sahiptir”.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.