Yargıtay 13. Ceza Dairesi
2020/6389 E., 2020/9406 K. · 14 Ekim 2020
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 13. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2020/6389 |
| Karar no | 2020/9406 |
| Karar tarihi | 14 Ekim 2020 |
Konu
Bu kararda 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 21, 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 23 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 142 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
… dosya kapsamından suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Samsun 1. Çocuk Mahkemesinin 10/12/2013 tarihli ve 2012/31 esas, 2013/941 karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuğun yakalama emri üzerine savunması alınırken bildirdiği son adresi yerine doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince 07/01/2014 günü tebliğ edildiği, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 21
- 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 23
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 142
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 116
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 35
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 31
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 50
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 15
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231
- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun m. 107
- 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 10
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.