Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
2011/18586 E., 2012/1576 K. · 24 Ocak 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2011/18586 |
| Karar no | 2012/1576 |
| Karar tarihi | 24 Ocak 2012 |
Konu
Bu kararda 5464 sayılı Kanun m. 44/I, 5464 sayılı Kanun m. 22 ve 5464 sayılı Kanun m. 23 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Davacı vekili dilekçesinde, davalı bankanın müvekkili olan davacı aleyhine, kredi kartı borcu nedeni ile takip yaptığını ancak kredi kartı sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olmadığını beyan ederek bu takip nedeni ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi talep ve dava etmiştir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmü davalı vekili temyiz etmektedir.Taraflar arasındaki uyuşmazlık kredi kartı sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununun 44/I maddesi, “Bu Kanunun uygulanması ile ilgili uyuşmazlıklarda kart hamilinin tüketici olması hâlinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması hakkındaki Kanunun 22 nci ve 23 üncü maddesi hükümleri uygulanır.” hükmünü içermektedir. Buna göre, tüketiciler tarafından kart çıkartan kuruluşlar aleyhine açılan davalar, Tüketici Mahkemesinde görülür.Mahkemelerin görevinin kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle yargılamanın her aşamasında re’sen dikkate alınması gerekir. Bu nedenle Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gözetilmeden anılan kanun hükmüne aykırı şekilde genel mahkeme tarafından hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5464 sayılı Kanun m. 44/I
- 5464 sayılı Kanun m. 22
- 5464 sayılı Kanun m. 23
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.