Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2011/2-703 E., 2012/70 K. · 15 Şubat 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2011/2-703 |
| Karar no | 2012/70 |
| Karar tarihi | 15 Şubat 2012 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 181, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 189 ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 254 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Vurgulanmalıdır ki, bir delilin usulsüz olarak elde edilmesi ayrı, usulsüz olarak yaratılması ayrı bir olaydır. Usulsüz olarak elde edilen bir delil somut olayın özelliğine göre değerlendirilebilirse de; usulsüz olarak yaratılan bir delilin hiçbir şekilde delil olarak kabulü olanaklı değildir. Somut olaya gelince; Mahkemece, hükme esas alınan CD, davalı kadının rızası dışında kaydedildiği gibi sırf boşanma davasında delil olarak kullanılmak amacıyla bir kurgu sonucu oluşturulmuştur. O halde bu şekilde oluşturulmakla usulsüz olarak yaratılmış bu delilin hükme esas alınması mümkün değildir. Kaldı ki, bir an için delil olarak kabul edilse dahi ne CD içeriği, ne savcılık evrakı ve icra dosyaları ne de tanık beyanları davalının kusurlu olduğunu ispata yeterli bulunmamıştır. O halde, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 181
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 189
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 254
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 206
- 6217 sayılı Kanun m. 30
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 429
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.