Yargıtay 15. Hukuk Dairesi
2020/2986 E., 2021/188 K. · 26 Ocak 2021
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 15. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2020/2986 |
| Karar no | 2021/188 |
| Karar tarihi | 26 Ocak 2021 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3, 5766 sayılı Kanun m. 11 ve 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 42 anılmaktadır.
Karardan
Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmakta olup sözleşmenin geriye etkili feshi nedeni ile gerçekleştirilen imalât ve nakte çevrilen teminat mektubu bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekilleri ve feri müdahil tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre taraf ve feri müdahil vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir. 2-Davacı tarafça yargılama devam ederken 15.03.2018 tarihli temlikname ile alacağın 3.500.000,00 TL'lik kısmı ...'a temlik edilmiş ve Dairemizin bozma kararından sonra adı geçen temlik aldığı kısım yönünden davacının yanında davaya katılmıştır. Temlik kısmi olduğundan kabul edilen tüm alacağın temerrüt olgusu da dikkate alınarak davalıdan alınarak; temlik edilen miktarın temlik alana, temlik edilmeyen kısmın ise davacıya verilmesi gerekir. Mahkemece bu şekilde karar verilmiş ise de hüküm fıkrasının 1. bendinde temlik alana ayrıca ödeme kararı verilmek suretiyle infazda tereddüt yaratılmıştır. Hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de; bu tereddütün giderilmesi ve hükmün infazı mümkün hale getirilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. madde yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 5766 sayılı Kanun m. 11
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 42
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.