Yargıtay 8. Ceza Dairesi
2019/12617 E., 2020/19241 K. · 9 Aralık 2020
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 8. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2019/12617 |
| Karar no | 2020/19241 |
| Karar tarihi | 9 Aralık 2020 |
Konu
Bu kararda 5326 sayılı Kabahatler Kanunu m. 20, 1774 sayılı Kanun m. 17 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 58 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşabilmesi için; daha önce işlenmiş bir suçun varlığı ve işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanarak o kişi hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için kullanması gerektiği, somut olayda ise, otele mağdur ...’ın kimlik bilgilerini kullanarak giriş yapması, kalması ve otelden ayrıldıktan sonra eşyalarını almak için gönderdiği akrabaları vesilesiyle otelde kalan kişinin sanık olduğunun tespit edilmesi ve tüm soruşturma evrakının sanığın gerçek kimliği ile düzenlenmesi şeklindeki eyleminin kendi kimliğini gizlemek niteliğinde olduğu, başkasının kimliğini ya da kimlik bilgilerini kullanarak kendisini suçsuz, diğer kişiyi ise işlemediği bir suçun faili olarak göstermediği anlaşılmakla, sanığın eyleminde; TCK.nın 268/1. maddesinde tanımlanan başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanması suçunun oluşmadığı gibi fiilinin TCK.nın 206. ve 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 40. maddelerine aykırılığı da oluşturmayacağı, ancak 1774 sayılı Kimlik Bildirme Kanununun 1 ve 2. maddeleri gereği, özel veya resmi konaklama, dinlenme, bakım ve tedavi tesisleri ve işyerlerinde geçici veya sürekli olarak kalan, oturan ve çalışanlar, kimliklerini bildirmekle yükümlü olmaları ve bu yükümlülüğe aykırı davranmaları halinde, 1774 sayılı Kanunun 17. maddesi uyarınca kabahat niteliğinde idari para cezasıyla cezalandırılacağı hükmü karşısında, sanığın eyleminin 1774 sayılı Kanunun 17. maddesinde …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5326 sayılı Kabahatler Kanunu m. 20
- 1774 sayılı Kanun m. 17
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 58
- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun m. 106
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 268
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 206
- 5326 sayılı Kabahatler Kanunu m. 40
- 1774 sayılı Kanun m. 1
- 1774 sayılı Kanun m. 2
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 322
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.