İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi

2012/2158 E., 2012/9155 K. · 12 Ekim 2012

Künye

MahkemeYargıtay 8. Hukuk Dairesi
Esas no2012/2158
Karar no2012/9155
Karar tarihi12 Ekim 2012

Konu

Bu kararda 3402 sayılı Kadastro Kanunu m. 14, 5403 sayılı Kanun m. 26 ve 5403 sayılı Kanun m. 3 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmüne göre; bu kanunda yazılı belgelerden birisi ile ispatı yoluna gidilmeyen hallerde, zilyedin aynı çalışma alanı içinde kazanabileceği miktar sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönümü geçemeyecektir. Anılan hüküm göz önünde tutularak 1617 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 26.07.1972 tarihinden sonra davacı ve murisi için kadastro müdürlüğü ve hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden, diğer mirasçılar için ise tapu, kadastro ve hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden adlarına tescil edilmiş taşınmaz veya taşınmazlar var ise bunların miktarlarının, çalışma alanlarının, tescil tarihlerinin sorulup belirlenmesi, bildirilmesi durumunda belgesizden edinilen taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden, tescil davalarına ait dosyaların ise ait olduğu mahkemelerden getirtilerek 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesinde öngörülen miktar sınırlamaları yönünden gözönünde tutulması gerekmektedir. Açıklama doğrultusunda araştırma yaparak aynı murisin dava açan diğer mirasçılarının derdest olan dava dosyalarıda dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu husus göz ardı edilerek eksik inceleme ile karar verilmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.